چطور می توانیم از شهدا بگوییم اما از مادرانشان حرفی نزنیم؟ اگر شهیدانمان ایثار و شجاعت را معنا کردند و حماسه های زیبا آفریدند، آموزگارانی داشتند به نام مادر . تهنیت، عشق، سلام این را می گوید که شهدا در کلاس مادرانشان به این مقام رسیدند و به یقین اجر شهیدپروری کمتر از شهادت نیست.

پشت جلد کتاب تهنیت، عشق، سلام:

حمید مثل همیشه با صورت خندان وارد خانه شد و بلند سلام کرد و وقتی جورابش را بشوید. وقتی آمد سر میز و مشغول خوردن غذایش شد گفتم :«پسرم چرا چکمت رو گذاشته بودی پشت در حیاط؟ پاهات رو میزد بگم بابات یه شماره بزرگتر بیاره ؟»

من و من کرد و گفت:« بهتون گفته بودم که بچه‌های مدرسه مفید و ضع مالی خوبی ندارند چهارصد تا شاگرد چه مدرسه همون هست هر وقت همشون چکمه پوشیدن اون وقت منم میپوشم.»

در بخشی از کتاب تهنیت، عشق، سلام می خوانیم:

حدیث دل دردمند مادر

پسرم! آیا می توان روحیات وصفات والای تو را روی کاغذ آورد؟ چه می توانم بنویسم؟ آیا خاطرات شیرین هجده سال گذران باتو، نوشتنی است؟ خاطرات شیرینی که همه با لبخند و روحیه شاد تو بود. پس بسنده به تلخ ترین آن می کنم که در روز ۶۷/۱/۱۴ خبر شهادت تو را به من دادند.

پسرم! خیلی تلخ است ماندن و از دست دادن گوهری نایاب، چون تو را پسرم ! چگونه بودن، چگونه زندگی کردن، چگونه رفتن و به معبود دل و بستن را از کودکی آموخته بودی. تو لذات زندگی را که عده ای آن را سعادت می دانند، ننگ میشمردی. تو سر بر خاک سنگر در هوای گرم تابستان و با مقدار کمی غذاسیر شدن در جبهه را بر زندگی دنیا ترجیح میدادی. خوشا به تو و به عقیده والایت. پسرم! من چه در بودنت و چه در شهادتت به تو افتخار می کنم و به نظرم تو مقام دوبار شهید شدن را داری. دل بریدن از علایق و کشتن نفس در سن هجده سالگی، بزرگترین شهادتت بوده. تونفس اماره را زیر لگدهای آهنین عزم و اراده ات خرد کردی تا بتوانی نام شهید واقعی را داشته باشی.

پسرم! تو آن قفس طلایی که من برایت مهیا کرده بودم و می خواستم روح بلند تو را در آن محبوس کنم، با ماهیچه های پرقدرت ایمانت شکستی و به سوی آسمان ها به پرواز درآمدی. توبه ملکوت پرواز کردی تا نامت در قلب همه انسان های تاریخ، جاودان بماند. اری، دلم شکست، لیکن روحم بزرگ شد از داشتن فرزندی چون تو

صفحه 109 و 110 کتاب تهنیت، عشق، سلام

پیشنهاد کتاب: عصرهای کریسکان

وصیت نامه شهید علی بلورچی:

ما انسانها چند صباحی به دنیا آمده ایم تا امتحان شویم که کدامین ما بهترین اعمال را انجام میدهد. انسان هایی می توانند بهترین اعمال را انجام دهند که صراط مستقیم را به نحو احسن بشناسند. صراط مستقیم نیست مگر راه علی و اولاد او.

مادر عزیز! میدانم زحمت من را زیاد کشیدی، هرچند از این فرزند برکتی ندیدی؛ میدانم برایت سخت است خبر شهادت من را بشنوی، اما در مقابل این خبر خم به ابرو نیاور و این سختی زودگذر دنیا را سپری کن؛ بر شما مژده باد دیدار با فاطمه الزهرا .

وشما دوستان! در جنگ حسین وار برزمید وزینب گونه صبر کنید و علی وار بر مشکلات خون دل بخورید. هیچوقت انتظار آن را که روزی جنگی نباشد نکنید، چون آن موقع دیگر حقی وجود ندارد. دنیاومحبت آن را از قلوب تان خارج کنید. سعی کنید همیشه بیش از دافعه، جاذبه داشته باشید. به خانواده شهدا احترام کنید؛ خصوصا فرزندان آنها را. دست از حمایت امام امت برندارید.

متوجه حالات وعيوب خود باشید. مرگ را همواره در نظر داشته باشید. و چنانچه من جنازه داشتم، هروقت بالای سرم آمدید، سلامی بر اباعبدالله الحسین بدهید. هروقت به یادتان آمدم لفظ یا اباعبدالله را بگویید.

شهادت
۱۳۶۵/۱۲/۱۲

پیشنهاد ما: خرید کتاب ریحانه بهشتی