سلطان الواعظین شیرازی

» تـــــولـــد مرحوم سلطان الواعظین در سال 1314 ه . ق در تهران چشم به جهان گشود.(1) این تاریخ تولد با فرموده خود ایشان - با توجه به مقدمه ای که بر شب های پیشاور نوشته اند و در آن سال سفر خود به این شهر را در سن سی سالگی ذکر کرده اند - نیز تأیید می شود » تـحــصیلات و اساتــیـــد سلطان الواعظین در همان اوان کودکی در خدمت پدر ارجمندش مشغول فراگیری معارف دینی شد و سپس در مدرسه پامنار تهران از محضر اساتید و علمای دیگر بهره مند شد. ایشان پس از مدتی، در سال 1326 ه . ق، راهی عتبات عالیات شد و در جوار بارگاه سید و سالار شهیدان، حضرت ابی عبداللّه الحسین (ع) در کربلای معلی اقامت گزید و با استعانت از آن وجود شریف، مشغول تحصیل علوم دینی گردید.ایشان در این شهر از محضر اساتیدی همچون آیت اللّه فاضل مرندی و آیت اللّه شهرستانی کسب فیض نمود.(5) وی پس از مدتی به تهران بازگشت و بعد از درگذشت پدر گرامیش در سال 1351 ه . ق از آنجا به قم آمد. او از محضر برخی بزرگان حوزه علمیه قم نیز استفاده نمود.(6) که برخی از آنها عبارتند از: 1 - استاد الفقها آیت اللّه العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری (ره) : 2 - آیت اللّه العظمی حاج سید محمد حجت (ره) : 3 - آیت اللّه العظمی آقا سید محمد تقی خوانساری (ره) : 4 - آیت اللّه آقا میرزا محمد علی شاه آبادی (ره) : سلطان الواعظین حدود پنج سال در قم از محضر اساتید فوق استفاده کرد و سپس به تهران بازگشت.ایشان از عده ای از مراجع و بزرگان حوزه اجازه روایت حدیث و کتب روایی را داشت:حضرات آیات عظام: حاج شیخ عبدالکریم حائری، حاج شیخ عبداللّه مامقانی، آقا ضیاء الدین عراقی، حاج سید ابوالقاسم طباطبائی غروی و سید شهاب الدین مرعشی نجفی صورت همه این اجازه نامه ها در پایان کتاب شریف شبهای پیشاور به چاپ رسیده است. » تــألــیـفـات مرحوم سلطان الواعظین، اگر چه بیشتر عمر خویش را صرف تبلیغ، وعظ و خطابه کرد و در این جهت هم به حق موفق بود، باز از تألیف و تدوین کتب سودمند و نافع برای جامعه اسلامی غافل نماند. این آثار مکتوب عبارتند از: 1- شبهای پیشاور: 2- گروه رستگاران: 3- صد مقاله سلطانی: از آثار مرحوم سلطان الواعظین شیرازی تنها سه اثر فوق به چاپ رسیده است؛ ولی ایشان تألیفات دیگری نیز دارند که متأسفانه آنها را به زیور طبع نیاراسته اند. این آثار به شرح ذیل می باشد: 1- عقاید سلطانی: در یک جلد. 2- سرادقات سلطانی: در صفات و علائم مؤمنین، در 4 جلد. 3- فضایح الصوفیه: در حالات و مناشی پیدایش اهل تصوف. 4- مجموعه سلطانی:به صورت کشکول در 12 جلد. 5- توحید سلطانی: در معرفت الهی و صفات ثبوتیه و سلبیه، در 2 جلد. 6- معراجیه:در بیانِ دلایل عقلیه و نقلیه بر اثبات معراج جسمانی. 7- راهنمای اهل توحید: در صفات و شرایط نبوت و راهنمایان توحید، در دو جلد. 8- المآل البینه: در اثبات وجود امام عصر (عليه السلام). 9- راه سعادت: در تشریح ساختار معنوی انسان (اخلاق و صفات حمیده) در 2 جلد. 10- حکمت الهی: حدیث، در دو جلد. 11- اثبات الحجّه: در شرایط و صفات امامت و حالات ائمه اطهار:، در 2 جلد. مقالاتی نیز از آن عالم ربانی در مجلات مانند: معارف جعفری، پرچم اسلام و... به چاپ رسیده است.قلم شیوا و روان ایشان، مطالب علمی را برای توده مردم قابل درک و فهم می کند شایسته است اهل فضل و تمکن، بعضی از تألیفات سودمند ایشان را که هنوز به چاپ نرسیده است، به زیور طبع بیارایند. » درگذشــت آن مدافع حریم ولایت، پس از سال ها تلاش خستگی ناپذیر، واپسین سال های عمر خویش را با بیماری شدید قلبی می گذراند، به طوری که تقریباً در ده سال آخر زندگی کاملاً خانه نشین شد. روح پاک وی سرانجام روز جمعه 17 شعبان المعظم 1391 ه . ق، برابر با 16 مهرماه 1350 ه . ش در تهران از کالبد خویش گسست و به ملاء اعلی پرکشید. آقای شاهرودی تاریخ فوت ایشان را در وفیات العلماء، بیستم شعبان دانسته اند و روی جلد شب های پیشاور چاپ دارالکتب نیز همین تاریخ نوشته شده است؛ ولی برابر نوشته حک شده بر سنگ مزار ایشان این تاریخ را 17 شعبان ذکر کرده اند. پیکر ایشان پس از انتقال به قم، با تشییع با شکوهی توسط علماء و فضلای حوزه علمیه، در جوار بارگاه نورانی حضرت فاطمه معصومه (س) در قبرستان ابوحسین به خاک سپرده شد. مرحوم رازی نوشته اند:«بعد از فوت سلطان الواعظین، آیت اللّه حائری تهرانی، مرحوم حاج سید جواد سه دهی را - که از منبری های برجسته تهران بود - در خواب می بینند که در باغ بسیار بزرگی با وضع خوشی مقیم است. می پرسد: آقای سه دهی چطوری؟ می گوید: بسیار خوبم. از وقتی که آقای سلطان الواعظین آمده است، به هر کدام ما (اهل منبر) یک درجه داده اند.»