ابو محمد الياس بن يوسف نظامي گنجه اي استاد بزرگ در داستان سرايي و يكي از ستون هاي استوار شعر پارسي است. وي علاوه بر پنچ گنج يا خمسه (مخزن الاسرار، خسرو و شيرين، ليلي و مجنون، هفت پيكر، اسكندرنامه) ديواني از قصيده ها و غزل ها نيز داشته كه اكنون قسمتي از آن در دست است. نظامي بي شك از استادان شعر پارسي و از شاعراني است كه توانست با ايجاد يا تكميل سبك و روش خاصي توفيق يابد. اگر چه داستان سرايي در زبان پارسي پيش از او شروع شده و سابقه داشته است ليكن تنها شاعري كه تا پايان قرن ششم توانست اين نوع شعر را در زبان پارسي به حد اعلاي تكامل برساند نظامي مي باشد.