مطالعه کتاب "تابعیت اکتسابی در حقوق ایران" که قسمت دوم پژوهشی گسترده با عنوان مطالعه انتقادی تطبیقی اصلاحی قانون تابعیت ایران می باشد و به تابعیت اکتسابی اختصاص یافته است، برای دانشجویان حقوق به ویژه با گرایش حقوق بین الملل و همه علاقه مندان بحث تابعیت سودمند خواهد بود و انشاءالله به همه دغدغه مندان حل مسائل و مشکلات اجتماعی سیاسی و حقوقی به ویژه نهاد های مسئول و مشخصا مجلس شورای اسلامی کمک خواهد کرد.

مقدمه کتاب تابعیت اکتسابی در حقوق ایران:

تابعیت، در کلان تقسيم خود و براساس زمان پیدایش آن برای فرد، به دو نوع تابعیت تولدی (اصلی) و تابعیت غیرتولدی (اکتسابی به معنای عام) تقسیم می شود، مقصود از تابعیت اصلی، تابعیتی است که فرد از زمان تولد از آن برخوردار است و مقصود از تابعیت اکتسابی، هر تابعیتی است که پس از تولد و با فاصله ای از تولد، شخص از آن برخوردار می شود، پس بر خلاف تبادر اولیه، تابعیت اکتسابی به معنای عام، منحصر به تابعیتی نیست که شخص با اراده خود به تحصيل آن اقدام می کند.

اگرچه برخی تابعیت اکتسابی را به دو شاخه تابعیت اختیاری و قهری تقسیم کرده اند، اما به نظر می رسد که براساس نقش اراده فرد و دولت در پیدایش تابعیت، و نه استمرار آن، این تابعیت به انواع مختلفی (تحصیلی، تبعی، الحاقی، تحققی، شبه تحققی، رجوعی، اجباری) قابل تقسیم است که هر نوع، خود راهی برای دارا شدن تابعیت محسوب می شود، البته در اندکی از کشورها نوع دیگری از تابعیت اکتسابی وجود دارد که می توان از آن با عنوان « تابعیت اهدایی »» یا «تابعيت افتخاری» یاد کرد.

همچنان که اعطای تابعیت از طریق فرزندخواندگی در پاره ای از کشورها نیز، یکی دیگر از راه های دارا شدن غیر تولدی تابعیت است. در ادامه در ضمن پنج فصل، به بررسی انواع مختلف تابعیت غیر تولدی می پردازیم.

پیشنهاد ما: کتاب ترگل

پیشنهاد ما: کتاب علی لندی