آنچه در کتاب "چشم اندازی بر ادبیات غنایی ایران" مد نظر است آشنایی مختصری است در باب ادبیات غنایی و ذکر گلچین و نمونه هایی از آثار دلنشین شاعران در ادوار مختلف ادب فارسی است تا نشانگر ذوق و هنر عاشقان و لطیف طبعانی باشد که با رنگ لفظ، زیباترین و چشم نوازترین تابلوهای زندگی را به تصویر کشیده اند. کتاب "چشم اندازی بر ادبیات غنایی ایران" اثری است از دکتر محمد حسین خان محمدی که توسط انتشارات مهر امیرالمومنین در قطع وزیری و با 450 صفحه به چاپ رسیده است.

در مورد کتاب شاهنامه:

پیش از پرداختن به نغمه ها و منظومه های شاعران که با اشعار نغز و دلاویز خود دل از صاحب دلان ربوده و از حسن و زیبایی و شادی و طرب مشام جان ها را به عطر گفتار خود معطر ساخته اند؛ بجاست که از اثری بزرگ که گویای تاریخ پر افتخار ملت بزرگ ایران است؛ یاد می کنیم.

اگر چه این گفته ها نمی تواند عظمت این کار سترگ را نشان بدهد. شاید ذکر این اثر در این جا بی ارتباط به نظر برسد، اما اگر اندکی در محتوای شاهنامه دقیق شویم، در می یابیم که چنین نیست. یکی از پرافتخارترین حماسه ها اثر گرانسنگ فردوسی است که در طی سی سال کاخی استوار از نظم پی افکنده است که از باد و باران گزندی نمی یابد.

شاهنامه از سویی سند ملیت ماست و از سوی دیگر نه تنها یکی از شاهکارهای ادبیات ایران بلکه جهان است. شاهنامه فردوسی یک حماسه جاویدان برای ایرانیان به - شمار می رود. ابيات شاهنامه را حدود شصت هزار بیت نوشته اند که دقیق نمی نماید و کمتر از آن و اندکی بیش از پنجاه هزار بیت می شود .

شاهنامه تاریخ ایران را از زمان باستان تا شکست ساسانیان و انقراض پادشاهی آنان به دست اعراب را شامل می شود. این مدت طولانی به سه دوره تقسیم می شود: دوره اسطورهای - از کیومرث شروع می شود و تا زمان فریدون ادامه می یابد.

دوره پهلوانی - از قیام کاوه شروع می شود و با کشته شدن رستم پایان می یابد. دوره تاریخی از اواخر دوره کانیان آغاز می شود و تا پایان حکومت ساسانیان ادامه می یابد. داستان رستم و سهراب را می توان از برجسته ترین داستان های آن نام برد.

مدح چیست؟

مدح یکی از شیوه های ده گانه شعر است که معمولا هجو» در برابر آن قرار می گیرد. مدح از قدیمی ترین موضوعات ادب ماست که مورد توجه سخن سرایان قرار گرفته است.

مدح از عاطفه اعجاب و شگفتی ریشه می گیرد. مدح یک جور به حماسه شبیه است. چون ممدوح که مدار سخن بر توصیف شخصیت او می گردد، شخصیتی است که در نظر شاعر فراتر از افراد دیگر است. از نظر او ممدوح از همه شجاع تر، از همه زیباتر و در کرم، بالاتر از همه است؛ یعنی شخصیتی است که از هر جهت مطلوب گوینده است و هر گاه فراتر از حد عادی باشد مایه اعجاب می شود. بنا براین یکی از انواع شعر غنایی که مدح» است تکیه بر عاطفه اعجاب دارد.

صفحه 206 کتاب چشم اندازی بر ادبیات غنایی ایران