از آنجايي كه زنان، نيمي از اجتماع را تشكيل مي دهند قضاوت نيز يكي از امور كليدي است، و مسئله قضاوت زنان و بحث درباره ي آن اهميت ويژه اي مي يابد. هر چند اين بحث از زمان شيخ طوسي در فقه اماميه مطرح شده و همواره از پذيرش يا رد آن سخن به ميان آمد، ولي هيچ گاه به صورت مبسوط و مستقل مورد ارزيابي واقع نشده است. فقيهان اماميه اين بحث را در كتاب القضاء ذيل بحث صفات قاضي به صورت بسيار فشرده مطرح كرده اند؛ ولي هرگز از چند سطر و يا چند صفحه فراتر نرفته و بيشتر آن هم به زبان عربي بوده است. اخيراً جزوات و مقالاتي به زبان فارسي در اين زمينه نگارش و نشر يافته است؛ ولي چندان عميق و همه جانبه به مسئله نپرداخته اند. از اين رو، ضروري است كه اين مسئله به صورت گسترده و مستقل، با دقت و انصاف مورد بحث قرار گرفته و ادله ي دو طرف مورد كنكاش و ارزيابي جدي قرار گيرد. در اين نوشتار، هدف آن است كه ديدگاه فقه اماميه را در اين باره به صورت شفاف، هدف آن است كه ديدگاه فقه اماميه را در اين باره به صورت شفاف، با دليل و برهان بيان كنيم و الگوي قابل اجرا كه برگرفته از مباني و منابع اصيل فقه شيعه و منطبق با ضرورت هاي زمان باشد ارائه نموده اند.