واژه برزخ در اصل به معني چيزي است كه در ميان دو چيز حائل و واسطه شود و به هر امري كه در ميان دو چيز يا دو مرحله قرار گيرد برزخ مي گويند. همچنين به زمين كه بين دو دنيا قرار گرفته برزخ گويند و همچنين آن مرزي كه بين آب شيرين و شور قرار گرفته مانع مخلوط شدن آن دو است برزخ نام دارد. در اينجا منظور از برزخ جهاني است كه بين دنيا و آخرت قرار گرفته است كه از هنگام مرگ هر انسان شروع مي شود و تا پديدار شدن روز قيامت ادامه دارد. بنابراين هم اكنون برزخ وجود دارد و آنان كه مرده اند در اين عالم به سر مي برند. به عبارت روشن تر وقتي انسان مُرد، بدن او مرده است ولي روح او از بدن جدا شده و زنده است زيرا روح از عوارض جسم نيست تا با مرگ جسم بميرد. بلكه يك گوهر مستقلي است كه بدون جسم نيز به بقاي خود ادامه مي دهد و همين روح بعد از مرگ جسم در عالمي به نام برزخ قرار مي گيرد در عين آنكه ارتباطي نامرئي با جسم خود نيز دارد. كتاب حاضر شامل داستان هايي در باب نماياندن برزخ و چگونگي برزخ مي باشد.