در كتاب علل الشرايع روايتي از امام صادق عليه السلام در باب سود و زيان حجر الاسود و بيدن مضمون نقل شده است كه:«ولاي متقيان عليه السلام در مسجد الحرام بود كه عمر نيز وارد شده و مشغول طواف گرديد، وقتي به حجر الاسود رسيد آن را لمس نموده و بوسيد و گفت: به خدا قسم مي دانم كه تو سنگي بيش نيستي كه نه سودي دارد و نه زباني، و اگر نمي دديم كه رسول خدا صلي الله عليه و آله تو را مي بوسد هرگز تو را لمس نمي كردم اميرمومنان عليه السلام سخنان وي را شنيد و فرمود اي پسر خطاب! آنچه گفتي حقيقت ندارد و حجر الاسود در قيامت از جمله شاهدان خواهد بود. آن وقت كه پروردگار از نبي آدم پيمان و ميثاق گرفت، آن را مكتوب نموده به حجر الاسود داد و شنيدم كه نبي گرامي اسلام صلي الله عليه و آله كه فرمود در روز جزا و قيامت خداوند براي حجر الاسود زباني گويا قرار دهد و او شهادت دهد از براي كسي كه آن را لمس نموده در حالي كه موحد و مومن بوده است». حجر الاسود دست راست خداست در زمين و وسيله بيعت بندگان خدا با خالق هستي است. نوشتار حاضر تحليل تاريخي است از حجر الاسود كه بررسي پيدايش و سير تاريخي آن مي تواند ما را به اسرار بيشتر اين پديد جالب و ارزشمند الهي واقف گرداند.