تفسير در اصطلاح عام به شرح و توضيح كتاب هاي علمي و ادبي و فلسفي اطلاق مي شود، چنانكه آثار مكتوب در شرح كتاب هاي دانشمنداني چون ارسطو و اقليدس و نيز شرح برخي سخنان و اشعار مهم به اين نام خوانده شده است. همچنين تفسير يكي از صنايع ادبي است. در اين صنعت،‌ شاعر يا گوينده آنچه را كه در آغاز به صورت مبهم يا مجمل آورده، شرح مي دهد، اما به دليل كثرت استعمال تفسير در بيان معاني الفاظ و عبارات قرآن، اين واژه، به تنهايي و بدون ذكر قرينه،‌ در عرف دانشمندان اسلامي و همه مسلمانان بر تفسير قرآن دلالت مي كند. اساسا مراد از تفسير قرآن عبارت است از پرده برداشتن از معناي مراد خداي تعالي از الفاظ و عبارات قرآن و مراد از تفسير تاريخي قرآن تفسير آن در بستر تاريخ نزولش است. يعني بايد در هر آيه و سوره قرآن با توجه به مكان و زمان نزول و مخاطبانش معناشناسي و تفسير شود. بنابراين در تفسير تاريخي قرآن غرض اين است كه بررسي شود، معنايي كه عرب حجاز در عصر نزول از هر كلمه و عبارت قرآني مي فهميدند، چه بوده است.