روز غدير خم كه همان هجدهم ماه ذي الحجه باشد مصادف شده با عيدي بزرگ كه در آن رسول گرامي اسلام صلي الله عليه و آله و سلم بعد از حمد و ثناي الهي و بيان هدف رسالت و علت بعثت، به امر خداوند جانشين خود و امام بعد از خويش را به مسلمانان معرفي نمودند. اعلان اين امر با آيه اي بود كه بر پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم نازل شد كه :«يا ايها الرسول بلّغ ما انزل إليك من ربّك و ان لم تفعل فما بلّغت رسالته و الله يعصمك من الناس». وقتي پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم به امر خداوند امير مومنان علي عليه السلام را خليفه و جانشين خويش معرفي كرد در پايان اين آيه نازل شد كه «اليوم اكملت لكم دينكم و اتمت عليكم نعمتي و رضيت لكم الاسلام دنيا». و بعد از آن تا سه روز مسلمانان حج گزار با امير المومنين عليه السلام بيعت مي كردند. بعد از ابلاغ آيه غدير، فردي منافق بر پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم نسبت به تعيين جانشين اعتراض كرد و از خداوند براي خود عذابي خواست كه بلافاصله سنگي از آسمان آمد و او را كشت و اين آيه ها نازل شدند كه « سأل سائل بعذاب واقع* للكافرين ليس له دافع». اين نوشتار به توضيحاتي پيرامون اين چهار آيه ي نازل شده در روز غدير خم پرداخته است.