«اخلاق» از مهم ترين بحث هاي قرآني؛ و نيز مهم ترين هدف انبياي الهي به شمار مي رود. مسائل اخلاق هم در هر زمان، اهميت خاص خود را دارد؛ ولي در عصر ما اهميت ويژه اي دارد زيرا: الف ـ از يك سو عوامل و انگيزه هاي فساد و انحراف در ما نسبت به گذشته بسيار است. ب ـ از سوي ديگر همان گونه كه علوم و دانش هاي مفيد و سازنده در زمينه هاي مختلف پزشكي و ضايع گسترش فوق العادي پيدا كرده، علوم ضد اخلاقي و راه كارهاي وصول به آن ها نيز توسعه پيدا كرده است. در چنين شرايطي توجه به مسائل اخلاقي و علم اخلاقي از هر زماني ضرورتي تر به نظر مي رسد. براي همين منظور دورة دوم «پيام قرآن»، به محتواي «اخلاق در قرآن» به نگارش در آمده است. جلد دوم اين مجموعه در هفده بحث عمدة مصاديق غير اخلاقي و اخلاقي را در كنار هم مورد بحث قرار داده است كه عبارتند از: جاه طلبي، بهانه جويي و لجاجت، كفران نعمت و سپاس گذاري، غيبت، تنابز بالألقاب و حفظ الغيب، حسن خلق و كج خلقي، امانت و خيانت، صدق و راستي، دروغ و آثار و عواقب آن، وفاي به عهد و پيمان شكني، بحث منطقي و جدال و مرا، سخن چيني و اصلاح ذات البين، سوء ظن و حسن ظن، تجسس و جستجو در كارهاي خصوصي مردم، حلم و غضب ،عفو و انتقام، غيرت و بي غيرتي و اجتماع گرايي و انزوا طلبي اين موارد مصاديق (فروع مسائل اخلاقي) به شمار مي روند.