سنت به معناي سخن، فعل و تقرير معصوم عليهم السلام دومين منبع براي شناخت دين است. كه تبيين حقايق قرآني را برعهده دارد، چنان كه تفصيل احكام شرعي و فروع فقهي و عملي را نيز از آن بايد گرفت. گذشت زمان و فاصله گرفتن از عصر وحي و حضور برخي عوامل ديگر سبب شد تا در كنار حديث، دانشي به نام«علم حديث» پديد آيد، اين علم به ارزيابي كتب حديثي و راويان مي پردازد. البته، برخي از شاخه هاي آن مانند رجال، مصطلح الحديث و... چنان گسترده شد كه خود دانش مستقلي گشت و علوم حديث به جاي علم حديث رواج يافت. بر اين اساس، به نظر مي رسد همه اين دانشها در چهار شاخه مستقل جاي مي گيرد و علوم حديث را مي توان به چهار علم تقسيم نمود: 1. علم تاريخ حديث و شناخت متون حديثي 2. علم مصطلحات 3. علم ارزيابي اسناد و رجال حديث 4. علم درايه و فقه الحديث اين كتاب به دانش اول از ميان موارد مذكور مي پردازد و مباحث كتاب در سه بخش عرضه مي گردد: 1. حجيت سنت پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم و ائمه عليهم السلام وارزش روايات صحابه و نيز جايگاه سنت در دين شناسي 2. بيان تاريخي حديث وسير تدوين آن در ميان شيعه و اهل سنت و معرفي اجمالي كتب روايي 3. به جهت اهميت كتاب شريف نهج البلاغه به معرفي كمال آن مي پردازد.