ابوالقاسم فردوسي طوسي يكي از برجسته ترين شاعران جهان شمرده مي شود و حديث شريف ان من البيان لسحرا و من الشعر لحكما درباره او صادق است. شاهنامه حافظ راستين سنت هاي ملي و شناسنامه ي قوم ايراني است، شاهنامه تبارنامه ايرانيان است. دعوت شاعر،‌ به اسلام، آزادي و روي آوردن به خاندان عترت در ابياتش متجلي است. فردوسي به علت ضرورت زماني و اختناق حاكم در زمان خود، زبان كنايه و اسطوره اي انتخاب كرده است؛ تا توان به تصوير كشيدن جنايات قدرت سياسي زمان خود را داشته باشد انگيزه فردوسي از آفريدن شاهنامه مبارزه با استعمار و استثمار سياسي، اقتصادي و فرهنگي خلفاي عباسي و سلطه اميران ترك بود. شاهنامه نه فقط بزرگترين و پرمايه ترين دفتر شعري است كه از عهد روزگار سامانيان و غزنويان بازمانده است؛ بلكه در واقع مهم ترين سند ارزش و عظمت زبان فارسي و روش ترين گواه شكوه و رونق فرهنگ و تمدن ايراني است ... در توصيف شاعر خردگرا و دين باور ما همين نكته بس كه: اگر تمام ثروت ايران را از عصر محمود غزنوي تاكنون، در يك كفه ي ترازو قرار دهند و شاهنامه ي فردوسي را در كفه ي ديگر، در پيشگاه خرمندان و صاحبدلان جهان اين كفه سنگين تر خواهد بود زيرا به دست آوردن زر و سيم از منابع دريايي و زميني به حد وفور امكان دارد، ولي پديد آمدن شاعري چون فردوسي با آن همه لطف طبع و كمال ذوق كه شاهنامه اي بپردازد و به بازار ادب عرضه دارد،‌ محال و ممتنع است؛ چنان كه اكنون هم كه درست ده قرن از زمان او مي گذرد چنين كسي نيامده است. كتاب گذري بر انديشه هاي ديني و هنري فردوسي در يك بررسي جامع به ابعاد شخصيت ديني، هنري و ... فردوسي شاعر شهير ايراني مي پردازد.