بعد از رحلت رسول اكرم صلي الله عليه و آله و غصب خلافت اولين كاري كه ابوبكر انجام داد اين بود كه كارگزاران حضرت زهرا عليها السلام از فدك اخراج نموده و آن را تحت تصرف خويش قرار داد. وقتي خبر به حضرت رسيد با اين كه از ماجراي آتش زدن خانه و پشت ديوار ماندن و سقط جنين حال خوشي نداشت به سوي مسجد النبي صلي الله عليه و آله شتافت و در جمع انصار و مهاجرين كه ابوبكر هم آنجا بود خطبه اي بيان نمود كه ابتداي آن احتجاج و اقرار گرفتن از ابوبكر در برخي واضحات بود بعد حضرت چنين فرمودند :«الحمدلله علي ما انعم، وله الشكر علي ما الهم، و الثناء بما قدم، من عموم نعم ابتداً و سبوع آلاء اسداها، ... ايها المسلمون! اغلب علي ارثيه يابن ابي قحافه! افي كتاب الله ان ترث اباك و لا ارث ابي؟ لقد جئت شيئاً فرياً افعلي عمد تركتم كتاب الله و نبذتموه وراء ظهوركم اذ يقول و ورث سليمان داوود و ... . در اين خطبه حضرت زهرا عليها السلام بعد از حمد و ثناي الهي و بيان فضايل رسو خدا صلي الله عليه و آله و ولايت اميرمومنان عليه السلام نسبت به آيات ارث سخن گفته و از ابوبكر در مورد آنها مي پرسد كه اگر بگويي اين آيات را در قرآن نديده ام دروغ مي گويي و اگر خوانده اي چرا منكر آنها شده اي و نسبت به حق ما جفا كرده اي؟! اين خطبه چنان حال ابوبكر را منقلب كرد كه دستور داد فدك را به حضرت برگردانند ولي وقتي خليفه دوم قضيه را شنيد علاوه بر هتك حرمت حضرت زهرا عليها السلام و سيلي زدن مانع اين امر شد چرا كه تصميم گيرنده خليفه دوم بود و ابوبكر آلت دست و پله اي براي صعودش به خلافت بود.