کتاب 📕 24 ساعت تا مرگ 📕 جدیدترین اثر انتشارات خادم الرضا (ع) حتماً ببینید

ادبیات فارسی

ادیان و مذاهب

اصول دین و اعتقادات

اهل بیت (ع)

سبک زندگی

قرآن

کودک و نوجوان

علوم و فنون

حوزه علمیه

احادیث | ادعیه | زیارت



قیمت پشت جلد: 250000 ریال
قیمت برای شما: 237,500 ریال 5 درصد تخفیف
تاریخ بروزرسانی: دوشنبه 25 مرداد 1400

توضیحات

دوستی و آشنایی حسن دوشن و شهید عباس بابایی به قبل از انقلاب بر می گردد که عمر این دوستی تا پایان عمر بوده است حال آقای حسن دوشن 96 خاطره را از شهید بابایی تعریف کرده و نویسنده این کتاب یعنی علی اکبری مزد آبادی آن ها در کتاب من و عباس بابایی جمع آوری کرده است.

 

پشت جلد کتاب من و عباس بابایی:

عباس جان یادت هست همیشه این جمله را زیر لب میگفتی و گریه میکردی که خدایا پس کی نوبت من می شود؟ من هم می‌گفتم اگر سعادت داشته باشیم می شود. یادت هست دائم این ورد زبانت بود که آنان که گستاخی شهادت را ندارند به ناچار مرگ آنها را می‌پذیرد.

عباسم تو به بالاترین جایگاه نزد خداوند رسیدی که لیاقتش را داشتی و خوش به سعادتت ولی رفیق قولی که به من دادی یادت هست؟ که گفتی در آن دنیا دست مرا میگیری البته که می‌دانم مثل همیشه تو طبق قولت عمل خواهی کرد از تو ممنونم که در همه احوال هوای من را داری و هنوز فراموشم نکردی و هر وقت صدایت زدم جواب مرا دادی.

عباس! دلم برای صوت قرآنت، برای کشتی گرفتن هایمان، دویدن های صبح زود، خنده های دلربا و زیر لبت، تعزیه خواندن هایت و در یک کلام دلم برای روزگار با تو بودن تنگ شده است. ای رهبر من! ای دوست من! از تو می‌خواهم از خدا بخواهی هر چه سریعتر به وصال را نزدیک‌تر کند

پیشنهاد کتاب: مفتاح الصالحین

 

پیشنهاد کتاب: سلوک الصالحین

در بخشی از کتاب من و عباس بابایی می خوانیم:

از تهران اطلاع دادند یکی از مسئولین بلندپایه با شاهین به پایگاه اصفهان می آید. شاهین، بوئینگ ۷۰۷ بود، بسیار شیک و مرتب.

عباس توی دیس پچ داشت کفش هایش را واکس می زد. اگر اشتباه نکنم معاونش جناب محمدرضا عطایی هم بود. ایشان آمد به عباس گفت: «هواپیمای جناب فلانی الان میشینه. بیا بریم پای هواپیما، پیشواز» گفت: «من نمیام. جناب عطایی گفت: «چرا؟ شما باید باشی! شما فرمانده پایگاهی!» عباس گفت: «آقاجان! من نمیام دیگه! برو.»

جناب عطایی گفت: آخه چرا نمیای؟ عباس گفت: «نمیام.» جناب عطایی گفت: «پس من برم ، شما ایراد نمیگیری؟» عباس گفت: «نه، برای چی ایراد بگیرم ؟ شما می خوای بری، برو» جناب عطایی که رفت، به عباس گفتم: «چرا نرفتی؟» گفت: «حسن جان! کسی که با هواپیمای شاه اینور و آن ور برد، به نظرتورفتن دارد؟» گفتم: «بابا، طرف گردن کلفته، میگیره چپق تو چاق میکنه!» گفت: «هیچ نمی تاند بکند. توکارت برای خدا باشد، حرف خدا را بزن، از هیچ بشری نترس، خدا هواتو دارد.» گفتم «بابا، تو فرمانده پایگاهی! باید اون جلو ایست خبردار بدی!» گفت: «باباجان! کسی که با هواپیمای شاه این ور و آن ور میرد، رفتن دارد؟ اگه رفتن دارد، دنگول به من بگو!» گفتم: «نه خدا وکیلی!» نرفت. خیلی ها دوست داشتند بروند، سان و رژه ببینند و خودی نشان بدهند؛ ولی عباس این طور نبود.

صفحه 68 کتاب من و عباس بابایی

پیشنهاد ما: خرید کتاب دختر شینا

ارسال به سراسر ایران
تضمین رضایت

موارد بیشتر arrow down icon