روش برداشت از قرآن
مولف (پدیدآور) :صفایی حائری علی (ع ص)
اصولا مطالعه هر كتاب مادام كه با طرح سئوال هايي همراه نباشد بهره نمي دهد و خواننده به سادگي از جواب ها و اشاره ها و نكته ها مي گذرد و آن ها را نمي يابد و در خوش نمي نشيند. در اين نوشته ابتدا توضيح هايي از كلمه هاي تفسير و ترجمه و روح و نور و ظهر و بطن و تأويل و تنزيل داده شده و حدود هر يك مشخص گرديده است. آنگاه براي رسيدن به تفسير و روح و نور قرآن، از راه ها و اصولي سخن رفته است. اين اصول يكديگر را به دنبال مي كشند و با يكديگر پيوسته هستند. در نتيجه كساني كه از زبان و تسلط بر قرآن و سير فكري برخوردارند، به اين همه دست مي يابند. چون با سير فكري و حركت فكري به شناخت و به ايمان و اطاعت و تقوا مي رسند. و در اين حد هم از روح الايمان و هم از نور قرآن و نيروي فرقان برخوردار خواهند شد و به تفسير و روح و نور دست خواهند يافت و قرآن را حس خواهند كرد و لمس خواهند نمود: لايمسه الا المطهرون.
