كتاب سيوطي موسوم به (البهجة المرضية) تاليف ابوالفضل سيوطي جلال الدين، ابن عبدالرحمن، ابن ابي بكر مي باشد. كه به سبك شرح مزج بر الفيه اين مالك نحوي نوشته شده است. (توضيح) سيوط مثل ثبوت مي باشد. اين كتاب به سبكي كه موافق تعليمات جديده با عصر حاضر باشد تا همه ي مبتدئين و دانشجويان عزيز بتوانند از آن بخوبي استفاده كنند نوشته شده است.« جهت روشن شدن چگونگي تدوين كتاب چند تذكر ضروري است» . 1. اشعار الفيه به طور كامل و همه فقط تحت اللفظي معني و ترجمه شده 2. متن الفيه ، البهجة المرضيه (سيوطي) به مقداري كه ضرورت داشت توضيح داده شده 3. هر شعري را كه از شعرا بوده (مثل عّدّوْتُ قّوْمِي كَعَديْدِ الطَّيس) و مثال هايي كه در سيوطي بوده مثل، ضَرَبَ زيد عمراً همه را معني و سپس تركيب و شاهد بيان شده است .اقوام شعرا كه در سيوطي است همه را به ترتيبي كه گذشت (معني، تركيب و شاهد مثال) توضيح داده شده است بطوريكه ديگر نياز مراجعه به جامع الشواهد ابن عقيل و امثال آن ندارد. 4. آيات قرآني كه در سيوطي بوده است همه را به سبك بالا معني و تركيب كرده و شاهد گفته شده است. 5. اين كتاب نيز به همان روش كتاب تركيب و توضيح كامل در جرجاني و ملا محسن و تركيب و توضيح كامل در صمديه نوشته شده است.