برگرفته از: رشد نوجوان
چند تا از شيرهاي آب باز و بقيه نيمه باز يا در حال چكه بودند و هيچ كس به آنها توجه نداشت. آقاي حميدي معاون مدرسه كه معمولاً در زنگ هاي تفريح در بين بچه ها مي چرخيد، با ديدن آن صحنه بسيار ناراحت شد و فوراً به دفتر مدرسه رفت. زنگ را زودتر از هميشه به صدا درآورد و از پشت بلندگو اعلام كرد تا همه ما به صف شويم، بعد خود به حياط آمد و بالاي سكو ايستاد و گفت: آيا تا به حال به اين فكر كرده ايد، اگر روزي آب نباشد، چه مي شود؟ آيا تا به حال به اين فكر كرده ايد، اگر روزي آب نباشد، چه مي شود؟
اگر ما هدر رفتن آب از شيرهاي خراب خانه ها، تفريح گاه ها، اداره ها و يا هدر رفتن آب، در نتيجه مصرف نادرست آن در حمام ها، دستشويي ها، باغچه ها، و ... را به آن اضافه كنيم، خدا مي داند چه دريايي از اسراف به وجود مي آيد.
آيا تاكنون شده تشنه شده باشيد و آب در دسترستان نبوده باشد ؟ در آن لحظه چه حالي داشتيد؟
پس چرا كسي به شيرهاي آب كه نيمه باز هستند توجه نمي كند و زحمت بستن آن ها را به خود نمي دهد؟
آقاي ناظم كه به شدت ناراحت بود، ادامه داد: آيا غير از اين است كه ما فقط، يك كره زمين داريم؟ آن هم با منابع ثابت، لحظه به لحظه هم بر جمعيت اين كره افزوده مي شود. افزايش جمعيت يعني افزايش مصرف و افزايش مصرف برابر است با بروز مشكلات، كمبودها و ...
ما چه قدر آيات و روايات در زمينه درست مصرف كردن داريم، « بخوريد و بياشاميد ولي اسراف نكنيد، به درستي كه خدا اسراف كاران را دوست ندارد».
آقاي حميدي ادامه داد: من با اطمينان مي گويم، بيش ترين هزينه هايي كه بر اقتصاد كشور تحميل مي شوند، از همين نادرست مصرف كردن ناشي مي شود، مثل يارانه هايي كه براي بازسازي و نوسازي به كار گرفته مي شوند.
سالانه نزديك به دو ميليارد و شصت ميليون ليتر آب در نتيجه ي وجود دو شير خراب در هر مدرسه به هدر مي رود و اين تنها در صورت وجود دو شير خراب، آن هم فقط در مدرسه هاي كشور است
اگر اين هزينه ها درست مصرف شوند، رشد و توسعه اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي كشور را در پي خواهد داشت و مي شود با آن كارخانه، مدرسه، ورزشگاه و ... ساخت.
درست است كه كشور ما يكي از ثروتمندترين كشورهاي جهان از نظر منابع طبيعي است، ولي اين باعث نمي شود كه هر طور مي خواهيم مصرف كنيم.
آقاي حميدي با دست به شيرهاي آب اشاره كرد و ادامه داد: به آبخوري ها نگاه كنيد، شيرهاي نيمه باز، شيرهايي كه قطره قطره آب از آنها مي چكد، شايد در نگاه اول زياد مهم جلوه نكند ولي من حساب كرده ام تنها با شيرهايي كه چكه چكه مي كند در هر 5 دقيقه، يك ليوان حدود يك چهارم ليتر است، هر ساعت سه ليتر آب هدر مي رود، حالا شما حساب كنيد، اگر در هر مدرسه حداقل دو شير آب وجود داشته باشد، آن وقت حداقل در صدهزار مدرسه، سالانه چه مقدار آب هدر مي رود؟
مقدار آب هدر رفته در يك شبانه روز معادل
ليتر 72 = 24* 3
مقدار آب هدر رفته در يك ماه معادل
ليتر 2160 = 30* 72
مقدار آب هدر رفته در يك سال معادل
ليتر 25920 = 12* 2160
و براي 100000 مدرسه معادل
ليتر 2592000000 = 100000* 25920
بله سالانه نزديك به دو ميليارد و شصت ميليون ليتر آب در نتيجه ي وجود دو شير خراب در هر مدرسه به هدر مي رود و اين تنها در صورت وجود دو شير خراب، آن هم فقط در مدرسه هاي كشور است.
اگر ما هدر رفتن آب از شيرهاي خراب خانه ها، تفريح گاه ها، اداره ها و يا هدر رفتن آب، در نتيجه مصرف نادرست آن در حمام ها، دستشويي ها، باغچه ها، و ... را به آن اضافه كنيم، خدا مي داند چه دريايي از اسراف به وجود مي آيد.
من ديگر حرف هاي آقاي حميدي را نمي شنيدم، چشمم به شيرهاي در حال چكه كردن بود. دلم مي خواست هرچه زودتر بروم و جلوي چكه كردنشان را بگيرم.