شمه ای از کتاب:
شكر در لغت به معني سپاس گذاري است كه هميشه در برابر نيكي و احسان ديگران صورت مي گيرد و عملاً در بسياري از موارد با حمد به يك معني به كار مي رود، ولي شكر از يك جهت گستره ي بيشتري دارد، زيرا حمد و مدح هميشه سپاس و ستايشي است كه با زبان صورت مي گيرد؛ ولي شكر به هر نوع سپاسگذاري اطلاق مي گردد، خواه با زبان و گفتار باشد و يا عمل و كردار، حتي به سپاسگذاري قلبي كه در ظاهر ابراز و اظهار نشود شكر گفته مي شود.
علامه مجلسي(ره) در بحارالانوار به ارائه تعريف شكر از محقق طوسي مي پردازد و مي نويسد: «شكر شريف ترين اعمال و برترين كارهاست و شكر، سپاسگذاري در برابر نعمت است و سه ركن اساسي دارد: شناخت نعمت دهنده، شادماني به خاطر نعمت و فروتني در برابر بخشاينده، سخن و عمل و رفتار متناسب با شكر و سپاس.
نوشتار حاضر در پنج فصل با موضوعات: معناي شكر، شكر آزمون الهي، رفتار ناسپاسان در برابر نعمت هاي الهي، وظيفه ي ما در برابر نعمت خداوند هم سپاس گذاري است به نگارش درآمده است.